1. Quad Rugby zostało wynalezione i ustanowione przez Hugh Hefner'a. To twierdzenie nie jest tylko mitem, ale całkowitym kłamstwem. QR zostało wynalezione w latach siedemdziesiątych przez trzech przedsiębiorczych Kanadyjczyków z Winnipeg i Manitoby. Dwaj z nich byli inwalidami z porażeniem kończyn. Duncan Campbell i Terwin byli niezadowolenie z dominacji paraplegii w sporcie. W połączeniu z profesorem Benem Harnisheem z Uniwersytetu w Minotobie, Campbell i Terwin stworzyli grę Quad Rugby, lub "Murderball" , jak ją wcześniej nazywano. Rezultatem był szybki, dynamiczny powstał nowy, szybki i dynamiczny sport dla niepełnosprawnych. W końcu doceniono sportowe talenty zawodników często bez kończyn. Jeśli chodzi o USA guru Quad Rugby Brad Mikkelson z Północnej Dakoty jest osobą, której należałoby podziękować, a nie Hugh Hefner, za przywiezienie QR do Stanów. Z tego co autor wie, pan Hefner nie jest nawet Kanadyjczykiem, nie mówiąc już o inwalidztwie.

2. QR było początkowo grane głową. Jest to kolejne kłamstwo, które powstało po to, by umniejszyć rangę tego sportu. Być może ktoś w jakiś sposób pomylił QR z podobnym sportem kanadyjskim, zwanym Lasrosse. Zacytuję tu encyklopedię Word Book Encyklopedia : "W pierwsze gry Lasrosse grali Indianie. Te gry często trwały przez kilka dni i zajmowały ogromne terytoria. Są one godne uwagi głównie przez to, że do gry używano głowę wroga. Nieszczęśliwe wypadki były powszechne". Pomimo tych jaskrawych podobieństw do Lasrosse, QR było i będzie zawsze grane piłką siatkową.

3. QR nie ma żadnych reguł, a wymyślono tę grę wyłącznie po to, by utrzymać wszystkich niepełnosprawnych w jednym miejscu, by można ich było oglądać. Powyższe stwierdzenie nie potrzebuje żadnego dementowania.

Drużyna na boisku składa się z 4 graczy - ani mniej ani więcej. W celu ochrony niepełnosprawnych (kulawych) przed dyskryminacją, a jednocześnie dla zapewnienie ogólnej równowagi gry, zawodnicy są podzieleni na przy grupy, odpowiednio do umiejętności i możliwości. Ten dość złożony i często arbitralny proces nazywany jest kwalifikacją. Ponieważ dyskusja zgłębiająca tę kwestię jest zbyt obszerna i nie może się zmieścić w tym artykule, wystarczy powiedzieć, że system klasyfikacji, zmusza drużynę do grania z tymi wszystkimi graczami, teoretycznie eliminując tę samą dyskryminację niepełnosprawnych, która zadecydowała o powstaniu sportu.

Drużyna z największą liczbą punktów pod koniec gry zwycięża. Punkty zbiera się, gdy zawodnik przekracza linię goli z piłką będącą w jej posiadaniu (znowu, jest to termin względny). "Co tu jest takiego trudnego?". Powiem Wam na czym polega trudność; spróbujcie jeździć po boisku, z trzema osobami kołyszącymi się, i gubiącymi piłkę, walącymi Cię po twarzy i szyi, żeby w końcu dowieźć piłkę do wyznaczonego obszaru. Potem oni zawsze bardzo przepraszają. Linia goli znajduje się często wewnątrz nieprzyjaznego miejsca o nazwie The Box. Tak jak i jego imiennik w dramatycznym filmie Cool Hand Luke, The Box jest miejscem niepohamowanych męczarni i upokorzeń. Powodem tego jest fakt, że podczas, gdy atak może mieć wszystkich swoich graczy w Box w tym samym czasie, to obrona może mieć tylko trzech. Ta zasada została najwidoczniej ustalona, by zapobiec ustawieniu się zawodników w jednej linii w "Ścianie Śmierci" (Human Wall of Death)(patrz Mity, punkt 2, ludzka głowa).

Każdy kontakt cielesny, np.: bicie, kopanie (oczywiście w sensie względny), uderzenie, drapanie, lizanie, uderzanie łokciami, dłubanie, uderzanie głową i przytrzymywanie, są oczywiście niedopuszczalne. Każde złamanie wcześniej wspomnianych zasad jest karane usunięciem gracza ataku z boiska na więcej niż 1 minutę. W zależności od rodzaju kary, zawodnik może powrócić do gry po golu przeciwnej drużyny. Gdy odbywa się karę taką jak przeklinanie na sędziego, zawodnik musi odsiedzieć ją w całości, tak jak to zostało wyznaczone.